https://chacker.pl/
W laboratorium Nim będziemy używać tej samej konfiguracji, co w poprzednich dwóch laboratoriach, z naszym modułem obsługi Metasploit Meterpreter nasłuchującym i budującym nasz kod na maszynie Kali. Aby skonfigurować nasze moduły dla naszego kodu Nim, musimy zainstalować moduł. Nimble jest menedżerem modułów Nimble, więc z naszego katalogu Shells instalujemy moduł winim za pomocą Nimble, w następujący sposób:
![](https://chacker.pl/blogz/wp-content/uploads/2024/07/1-5-300x86.png)
Pakiet winim zawiera moduły systemu Windows i definicje potrzebne do uruchomienia naszego kodu powłoki. Nie jest instalowany domyślnie, więc musimy go zainstalować. Następnie rzucimy okiem na nasz kod Nim w pliku nim.template w katalogu powłoki. Ten kod jest oparty na wielu przykładach OffensiveNim autorstwa Byt3bl33der. Wyeliminujemy wiele sprawdzania błędów i przesyłania wiadomości, aby zaoszczędzić miejsce:
![](https://chacker.pl/blogz/wp-content/uploads/2024/07/1-6-300x132.png)
Funkcja Patchntdll zastępuje funkcjonalność funkcji EtwEventWrite kodem powrotu, dzięki czemu nie wykona żadnego zawartego w niej kodu. Funkcja EtwEventWrite rejestruje zdarzenia Event Tracing for Windows (ETW), więc zapobiegnie zapisaniu żadnego z nich, ukrywając w ten sposób nasz kod przed jakąkolwiek instrumentacją, która go używa. Aby to zrobić, zaczynamy od uzyskania informacji o funkcji, dzięki czemu wiemy, co musimy nadpisać. Funkcja LoadLib (1) ładuje bibliotekę ntdll.dll do naszego kodu. Funkcja symAddr (2) pobiera adres funkcji EtwEventWrite. Funkcja VirtualProtect (3) ustawia lokalizację pamięci, którą nadpisujemy, na Odczyt/Zapis/Wykonanie, abyśmy mogli (4) zastosować nadpisane bajty do tej pamięci. Na koniec przywracamy pierwotny tryb ochrony do pamięci zapisanej w zmiennej origProtect za pomocą funkcji VirtualProtect (5) . Po wyłączeniu ETW musimy wstrzyknąć nasz kod powłoki. Aby to zrobić, użyjemy funkcji injectCreateRemoteThread do wstrzyknięcia naszego kodu powłoki w nowy proces:
![](https://chacker.pl/blogz/wp-content/uploads/2024/07/1-7-300x139.png)
Część tego kodu widzieliśmy już wcześniej, a wzór wygląda znajomo. W tym przykładzie uruchamiamy nowy proces (1) (w tym przypadku notepad.exe), w którym wstrzykniemy nasz kod. Musimy zawiesić proces, aby nie był widoczny i nie dawał użytkownikowi kontroli. Zamiast tego otworzymy nasz proces (2), abyśmy mogli nim manipulować i zapisać w nim nasz kod powłoki (3). Resetujemy (4) ustawienia ochrony pamięci, aby nie wyglądała dziwnie, a następnie tworzymy (5) wątek. Wątek będzie nadal działał, a nasz kod powłoki zostanie wykonany, podczas gdy normalna funkcjonalność procesu będzie nadal zawieszona i niewidoczna dla użytkownika. Na koniec musimy powiązać te informacje w jedną całość. Robimy to w odpowiedniku funkcji main dla Nim:
![](https://chacker.pl/blogz/wp-content/uploads/2024/07/1-8-300x48.png)
Oznacza to, że jeśli nie dołączymy tego kodu jako biblioteki, a jest to główny moduł projektu, to załata bibliotekę DLL, a następnie wstrzyknie kod powłoki. Możemy zbudować kod powłoki za pomocą polecenia build_nim.sh. Plik binarny /tmp/nim_dropper64.exe powinien teraz znajdować się w katalogu /tmp, a kiedy uruchomimy go w systemie Windows, nie powinniśmy zobaczyć żadnych wyników, ale powinniśmy zobaczyć powrót sesji w Metasploit:
![](https://chacker.pl/blogz/wp-content/uploads/2024/07/1-9-300x98.png)